سال مقدماتی: چیستی آن و نحوه عبور از آن

حاضرلیک دوره فشرده آموزش زبان قبل از پیشرفت به برنامه درسی اصلی است، در جایی که دانشگاه آن را الزامی می‌داند. طول واقعی آن به سطح شروع، فرصت‌های ارزیابی و قوانین مؤسسه بستگی دارد؛ برای هر دانشجو به طور خودکار دوازده ماه نیست. بررسی کنید که آیا برنامه شما دارای آمادگی اجباری یا اختیاری است.

یک سناریوی آمادگی را در کنار بودجه ورود مستقیم خود بسازید: هزینه دوره زبان پس از هرگونه تخفیف قابل اعمال، هزینه اقامت و زندگی در طول دوره مورد انتظار، و هزینه‌های احتمالی ارزیابی اضافی یا تکرار. بپرسید آیا تکمیل کوتاه‌تر هزینه را تغییر می‌دهد. اگر آمادگی فارغ‌التحصیلی را به تأخیر می‌اندازد، زمان اضافی را بدون فرض درآمد آینده مشخص در برنامه‌ریزی خود لحاظ کنید.

معمولاً دو مسیر خروج از دوره آمادگی زبان وجود دارد و دانشگاه‌ها شرایط هر دو را تعیین می‌کنند. اول، ارائه گواهینامه زبانی خارجی پذیرفته‌شده در سطح آستانه یا بالاتر از آستانه‌ای که دانشگاه منتشر می‌کند. دوم، آزمون مهارت زبانی خود دانشگاه که معمولاً کمی پیش از شروع ترم برگزار می‌شود و شما پس از ورود در آن شرکت می‌کنید. برخی مؤسسات همچنین دانشجویانی را معاف می‌کنند که تحصیلات قبلی‌شان به زبان مربوطه بوده، مشروط به ارائه مدرک. بپرسید کدام مسیرها برای برنامه شما اعمال می‌شوند و هر کدام چه الزاماتی دارند، زیرا شرایط بین دانشگاه‌ها و بین دوره‌های ورودی متفاوت است.

پذیرش یک نتیجه خارجی می‌تواند پاسخ زودتری به شما بدهد، اما هزینه، دوره اعتبار و الزامات ارسال نتیجه دارد. آزمون اختصاصی دانشگاه نیز می‌تواند یک مسیر معتبر باشد. تقویم، قوانین آزمون مجدد و پیشرفت در میان‌سال آن را بررسی کنید؛ فرض کردن اینکه هر مؤسسه فقط یک تلاش در سال ارائه می‌دهد صحیح نیست. مسیری را انتخاب کنید که هم با آمادگی شما و هم با مهلت‌ها مطابقت داشته باشد.

در ابتدا الزامات حضور و غیاب، معیارهای قبولی، تاریخ‌های ارزیابی، حداکثر مدت مجاز و پیامدهای عدم پیشرفت را یادداشت کنید. درباره پشتیبانی نگارش، مکالمه و مهارت‌های مطالعاتی سؤال کنید. از دوره برای تمرین کارهایی که در دوره درسی اصلی به آن‌ها نیاز خواهید داشت استفاده کنید: دنبال کردن سخنرانی‌ها، یادداشت‌برداری، بحث درباره متون و نوشتن تکالیف.